امام حسین (علیه السلام) داشتن عزت نفس را یکی از صفات ضروری مؤمنین دانسته می فرمایند: از انجام کارهایی که نیاز به پوزش دارد بپرهیز، زیرا مؤمن نه کار بد می کند و نه پوزش می طلبد، ولی منافق هر روز کار بد انجام می دهد و پیوسته عذرخواهی می کند.*
شیوه های تقویت عزت نفس در افراد:
۱.تکریم کوکان
کودکانی که در دوران طفولیت از توجه و احترام بزرگترها، بهویژه والدین خود، برخوردار گردند، در زندگی آینده خویش افرادی عزتمند، موفق و دارای اعتماد به نفس خواهند بود.
پدر و مادر باید سعی کنند برای فرزند خود وقت و زمان کافی اختصاص دهند. مثلا زمانی را در کنار هم فیلم تماشا کنند، بازی کنند، پارک بروند.
همچنین اگر فرزند شما در جمع خانوادگی صحبتی کرد به او توجه کنید و واکنش نشان دهید حتی اگر بقیه نسبت به این کار بیتفاوت بودند.
۲.سلام کردن
یکی از روشهای قرآنی در عزت دادن به افراد، سلام کردن و درود فرستادن به آنها است. خداوند متعال در قرآن کریم برای اینکه عظمت مؤمنان را روشن سازد، به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) دستور می دهد که به اهل ایمان سلام کند.
وقتی شخصی را میبینیم و به او سلام میکنیم در واقع به جایگاه و شخصیت او احترام گذاشته و او را بزرگ میشماریم. سلام کردن به کودکان باعث عزت نفس آنها میشود زیرا آنها متوجه میشوند که در نزد بزرگترها جایگاه و اهمیت دارند.
۳.ارتباط کلامی با عبارات دلنشین
سخنان محبت آمیز، دلربا و دارای بار عاطفی مثبت، در عمق جان مخاطبان تاثیر می گذارد و عزت نفس را در آنان تقویت می کند.
حدیث کسا نمونه بارز این ارتباط کلامی دلنشین حضرت زهرا (سلام الله علیها) با خانواده خویش است. وقتی هنگام صدا زدن فرزندان از عباراتی مثل میوه دل، نور چشم و… استفاده میشود. در واقع اوج احترام و عزت را به آنها منتقل میکنیم.
۴.تقدیر و تشویق
تقدیر از دیگران و تشویق آنان به خاطر کارهای پسندیدهای که انجام دادهاند، در تقویت اعتماد به نفس و روحیه خودباوری و در نتیجه عزت نفس آنان، تاثیر به سزایی دارد.
وقتی فرزند شما کار خوبی انجام میدهد و بازخورد خوبی از شما بگیرد، این رفتار در او نهادینه میشود و سعی در تکرار آن دارد. اما اگر هیچ واکنشی از جانب شما دریافت نکند، شاید هیچ وقت آن رفتار را تکرار نکند.
*حیاة الامام الحسین، ج 1، ص 181
اوایل آبان ماه بود. از آنجایی که روستای ما در مناطق سردسیر واقع شده از مهر ماه، بخاری روشن میکنیم. قابلمه روی بخاری غلغل میزد و بوی شلغم کل خانه را برداشته بود.
خانهی ما آخر روستا بود و از دو پنجر بزرگ به خیابان دید داشت. من پشت یک پنجره و خواهر بزرگترم پشت پنجره دیگر، در حال دید زدن خیابان بودیم تا بلکه ماشینشان در دیدرس ما قرار بگیرد.
از های نفسهایمان شیشهها بخار میگرفت و مجبور بودیم هر چند دقیقه یکبار، با آستینِ لباس، آن را پاک کنیم.
یک ساعتی میشد باران شروع و زمین گِل شده بود. سگ همسایه، زیر پنجره پرسه میزد تا بلکه غدایی نصیبش شود.
هرچند دقیقه یکبار، ماشینی از خیابان رد میشد و ما آن را تا ناپدید شدن در پیچ دنبال میکردیم.
بلاخره از راه رسیدند. با عجله کاپشن پوشیدم و داخل کوچه دویدم. چشم از ماشین برنداشتم. مادر و خواهر کوچکم پیاده شدند. همین که جعبه شیرینی را در دستشان دیدم اشکم جاری شد. انتظار به پایان رسید و به آرزویم رسیدم.
همیشه دوست دارم کارها با برنامه پیش برود.
مثلا از مهمانی یهویی خوشم نمیآید. چون دوست دارم از قبل خانه مرتب شده و وسایل پذیرایی آماده باشد. تا بتوانم به بهترین نحو میزبان آنها باشم.
اما همسرم گاهی مهمان سرزده به خانه دعوت میکند و نهایت نیم ساعت قبل از آمدن به من خبر میدهد.☹️
شما در چنین موقعیتی چه رفتاری دارید؟
چطور با همسرتون این موضوع را درمیون میزارید؟
از متنهایی که مربوط به روستا و حال و هوای روستایی است لذت میبرم. شاید علت اصلی این است که مرا به دوران کودکی میبرد و خاطرات زمانی که در روستا زندگی میکردیم را برایم زنده میکند. روستا با تمام قشنگی و صفایی که دارد یک نقطه ضعف اساسی دارد و آن هم امکانات محدودش است. علت اصلی مهاجرت مردم همین عدم امکانات است.
نوشته زیر را دوست داشتم چون روایتی از علاقهی دختری نوجوان بود که با وجود استعداد و تلاش به خاطر فضای محدود روستا نتوانست به دنبال علاقهش برود.
آن بخش که علت انتخاب اسم طرح را بیان میکند خیلی برایم جالب بود.
https://mahnegar.kowsarblog.ir/سید-نرگس
ترم پیش مهمان غیرحضوری شدم و اصلا نتوانستم خودم را به دروس برسانم و بعد هم به خاطر یکسری از مشکلات امتحانات را شرکت نکردم.
این ترم اصلا رغبتی برای غیرحضوری نداشتم و در مدرسه معصومیه قم ثبتنام کردم. همه چیز برای حضوری رفتن فراهم بود. اما چند روزی است درگیر رفتن یا نرفتن شدهام. به خاطر موضوعی دچار تردید شدهام.
نمیدانم کار درست چیست؟
گیج شدهام. دیروز مثل بچههای کلاس اولی با ذوق وسایلم را آماده کردم و دیشب از رفتن منع شدم.

