نفیسه هنوز هم در بیم و امید چشم به ورقه دوخته بود و انتظار می‌کشید، که بالاخره این مرد بزرگ چه می‌گوید. برای اولین بار بود که ورقه خودش را این قدر مستأصل می‌دید. در ذهنش اشتغالی ایجاد شده بود که تنش را می‌لرزاند. فکرهای بی شماری در ذهنش شورش می‌کردند و… بیشتر »